Όσιος Δαβίδ ο Γέρων, ο εν Ευβοία 

Εορτάζει στις 1 Νοεμβρίου

Ο όσιος πατήρ Δαυίδ καταγόταν από το χωριό Γαρδινίτσα (σημερινό Κυπαρίσσι) Λοκρίδος και ήταν υϊός ιερέως. Όταν ο Δαβίδ έγινε τριών ετών,κάποια νύχτα του φανερώθηκε στον ύπνο του ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και του είπε «Ξύπνα, παιδάκι μου, και ακολούθησέ με». Το παιδί σηκώθηκε και τον ακολούθησε σα να ήταν γέροντας, μυαλωμένος και συνετός. Βγήκαν λοιπόν από το σπίτι και πήγαν σε μια εκκλησία του χωριού εκείνου, αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη. Με θεία εντολή η είσοδος του ναού βρέθηκε ανοιχτή. Μπήκαν μέσα. Ο μεν άγιος Πρόδρομος, όπως είδε το παιδάκι, στάθηκε στην εικόνα, πού ήταν πανομοιότυπη με τον Προφήτη, ο δε Δαβίδ στάθηκε μπροστά στην εικόνα με ευλάβεια, έχοντας σταυρωμένα τα χέρια. Έτσι παρέμεινε για έξι ολόκληρες ημέρες, ξυπόλυτος και φορώντας μόνο ένα πουκάμισο, έχοντας το βλέμμα του διαρκώς στραμμένο προς τον Τίμιο Πρόδρομο.

Όταν οι γονείς του σηκώθηκαν το πρωί από τον ύπνο και διαπίστωσαν ότι έλειπε το παιδί, στενοχωρήθηκαν αφάνταστα. Γύρισαν λοιπόν όλο το χωριό ψάχνοντάς το, αλλά δεν το βρήκαν. Θρηνολογώντας και κατηγορώντας τον εαυτό τους έκλαιγαν για τη στέρηση του παιδιού τους. Την έκτη όμως ημέρα, πού ήταν Σάββατο, όπως συνήθιζε ο ιερέας, πατέρας του παιδιού, πήγε με μερικούς συγχωριανούς του να τελέσει τον Εσπερινό στην εκκλησία εκείνη. Και ξαφνικά, βλέπει το παιδάκι του να στέκεται μπροστά στην εικόνα του Τιμίου Προδρόμου. Το πρόσωπο του έλαμπε σαν τον ήλιο, επειδή ήταν πλημμυρισμένο από τη θεία Χάρη. Ο ιερέας ένιωσε βαθύτατη χαρά για την απροσδόκητη εύρεση του παιδιού του και με δάκρυα στα μάτια του λέει: Παιδάκι μου αγαπημένο, πού ήσουν τόσες ημέρες; Ποιος σε έφερε εδώ; Το παιδί αμέσως, ώ του παραδόξου θαύματος, έδειχνε με το δάχτυλο του την ιερή εικόνα του Προδρόμου, λέγοντας, σαν συνετός γέροντας: Αυτός, αγαπημένε μου πατέρα, με έφερε από το σπίτι μας σ’ αυτόν τον ιερό ναό.

Και απόρησαν όλοι οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί, δοξάζοντας τον Πανάγαθο Θεό. Αφού δε τελείωσε ο Εσπερινός, επέστρεψε ο πατέρας μαζί με τον μακάριο Δαβίδ στο σπίτι τους. Τόσο δε οι γονείς, όσο και όλοι οι κάτοικοι του χωριού δοξολογούσαν και υμνολογούσαν το υπεράγιο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, καθώς και του Τιμίου Προδρόμου, για το εξαίσιο και αξιάκουστο αυτό θαύμα.Από τότε λοιπόν και μετά ο θαυμαστός και ευλογημένος Δαβίδ, πλήρης χάριτος του Παναγίου Πνεύματος, πήγαινε στο ναό του προφήτου Προδρόμου και προσευχόταν.

 

Όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία, ο Δαυίδ ενεδύθη το μοναχικό Σχήμα ζώντας με ταπείνωση και αδιάλειπτη προσευχή. Ασκήθηκε σε διαφόρους τόπους .Όταν ασκούνταν στο όρος Στείρι συνελήφθη από τους Τούρκους υποβλήθηκε σε πολλά βασανιστήρια και τον έριξαν στην φυλακή. Αφού αφέθηκε ελεύθερος, με τη θεϊκή καθοδήγηση έφτασε στο νησί της Ευβοίας . Θαυμαστός είναι ο τρόπος με τον οποίο πέρασε από την Αταλάντη, απέναντι στο χωριό Οροβιαίς (Ροβιές) της Β. Ευβοίας. Παρακάλεσε ένα βαρκάρη να τον περάσει, εκείνος όμως βλέποντάς τον ταπεινό και ρακένδυτο, τον περιφρόνησε. Ο Όσιος χωρίς γογγυσμό, άπλωσε το τριμμένο ράσο του πάνω στο νερό της θάλασσας, έκαμε το σημείο του Σταυρού και ανεβαίνοντας πάνω σε αυτό, ώ του θαύματος, άρχισε να ταξιδεύει. Ανηφόρισε πρός το βουνό όπου βρήκε τόπο ησυχίας εκεί συνέστησε τη μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Όταν λειτουργούσε, ήταν περικυκλωμένος από θείο φως και στεκόταν ψηλά από τη γη.Έκανε πολλές ελεημοσύνες.Έχοντας δε αξιωθεί το χάρισμα της προορατικότητας, βοήθησε πλήθος ψυχών να βρουν τη σωτηρία.

Όταν έφτασε στην ηλικία των 70 ετών, ο Όσιος αποσύρθηκε σε μιά σπηλιά όχι πολύ μακρυά από το Μοναστήρι, όπου έμενε όλη την εβδομάδα προσευχόμενος και μόνο το βράδυ του Σαββάτου επέστρεφε στην Μονή για να λειτουργήσει και με αγάπη, διάκριση και ταπείνωση να στηρίξει και να ενδυναμώσει τους πιστούς που έτρεχαν κοντά του.

Προέγνωσε την ημέρα του θανάτου του ,κάλεσε τους μαθητές του και τους έδωσε τις τελευταίες πνευματικές νουθεσίες ,τέλος ανέπεμψε μιαν ευχή και τους είπε:  «Ιδού, αδελφοί, ο Δεσπότης Χριστός ήλθεν» και παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια του ζώντος Θεού,την 1η Νοεμβρίου του έτους 1589 ή 1601.

Στο ίδιο Μοναστήρι στις μέρες μας,έζησε και αγίασε ο μακαριστός γέροντας όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης εκοιμήθη των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου 1991. Μετά από πολλούς ασκητικούς αγώνες, δοκιμασίες και προσευχή,βαδίζοντας στα χνάρια του Οσίου Δαβίδ, χαριτώθηκε από τον Θεό με πολλά χαρίσματα. Εκατοντάδες πιστοί από όλο τον κόσμο αναπαύτηκαν ψυχικά από την απέραντη πατρική στοργή του στο πετραχήλι του. Τώρα μαζί με τον Όσιο και Θεοφόρο Πατέρα ημών Δαβίδ πρεσβεύει και προσεύχεται στον Σωτήρα Χριστό για όλους εμάς.

Απόσπασμα κυριως από τον βίο: Ο Όσιος Δαβίδ ο Γέρων του Πρωτ. Γεωργίου Χρ. Ευθυμίου, Λέκτορος της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Advertisements