O Άγιος Μύρων, επίσκοπος Κρήτης είναι μια από τις πιο γνωστές μορφές της εκκλησίας της Κρήτης. Το όνομα του μνημονεύουν εκατοντάδες ασθενείς που είδαν ιδίοις όμμασι τα θαύματα του Αγίου Μύρωνα και πλείστες όσες ανάλογες ιστορικές αναφορές, ενώ η γιορτή του στις 8 Αυγούστου είναι από τα πιο μεγάλα πανηγύρια που γίνονται στην Κρήτη, με επίκεντρο τη γενέτειρα του Ραύκο, που αργότερα προς τιμήν του μετονομάστηκε σε Άγιος Μύρωνας. Ο Άγιος διακρίθηκε για την φιλανθρωπία του και την πίστη του στο Θεό ενώ υπήρξε πρότυπο οικογενειάρχη και προστάτη των αδυνάτων και των κατατρεγμένων. Ο Άγιος Μύρωνας ήταν γεωργός και προσπαθούσε να βοηθάει τους συνανθρώπους του σε βαθμό που έμεινε θρυλικός στις σχετικές ιστορικές βιογραφικές αναφορές.

Είναι γνωστές οι διηγήσεις για την περίπτωση κλεφτών που είχαν βάλει στόχο την περιουσία του. Ο Άγιος που τους εντόπισε στο χωράφι του όχι μόνο δεν τους κατήγγειλε, αλλά προστάτεψε τους δράστες και τους άφησε να φύγουν με τους καρπούς της γης που του είχαν κλέψει, ζητώντας τους να μετανοήσουν και να μην το ξανακάνουν. Όταν πέθανε η γυναίκα του ο Άγιος Μύρωνας αφιερώθηκε στο Θεό και στο κήρυγμα του Ευαγγελίου.

Ήταν τόση η αγάπη του κόσμου στο πρόσωπο του, ώστε όταν πέθανε ο Επίσκοπος Κρήτης του ζήτησαν να αναλάβει τη θέση του. Ο Άγιος Μύρωνας αποτέλεσε μια μεγάλη μορφή της εκκλησίας της Κρήτης και έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τα θαύματα του. Ένα από αυτά αφορά στο αγίασμα που ακόμα και σήμερα αναβλύζει στη γενέτειρα του και το οποίο ανέβλυσε σε μια σπηλιά μετά από προσευχή του Αγίου στο Θεό για να σώσει τους κατοίκους από τη λειψυδρία.

Όταν πέθανε σε ηλικία περίπου 100 ετών οι Κρητικοί με σεβασμό παρέλαβαν το λείψανο του και το ενταφίασαν εκεί όπου σήμερα υπάρχει ο τάφος του από τον οποίο εκπέμπεται μια θαυμαστή ευωδία και αποτελεί ένα από τα ιερότερα προσκυνήματα της Κρήτης με πολλά θαύματα ως τα σήμερα.

Πολλά απ’αυτά δεν τα γνωρίζουμε καθόλου.
Άποψη μας ωστόσο είναι ότι, τέτοια θαύματα στο βαθμό που τα γνωρίζουμε πρέπει να τα γνωστοποιούμε με σύνεση και ευλάβεια. Σκοπός μας δεν είναι η θρησκευτική προπαγάνδα .
Εξάλλου η πίστη προς το θεό δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να το επιβάλλει αλλά εσωτερικό καθημερινό βίωμα του ανθρώπου. Και σίγουρα όλοι μας ,κάποια δύσκολη στιγμή της ζωής μας γινόμαστε αυτόπτες μάρτυρες και πρωταγωνιστές τέτοιων θαυμάτων.

Παραθέτουμε ορισμένα από αυτά ,τα οποία καλύπτουν την χρονική περίοδο από τις αρχές του 20ου αιώνα ως σήμερα.

Το 1930 θεραπεύτηκε με τη θαυματουργή χάρη του Αγιάσματος ο Λάμπρος Ζαχάρης, διευθυντής του περιοδικού <<οικογενειακή ζωή>>, ο οποίος υπηρετούσε τότε ως ιεροκήρυκας της ιεράς αρχιεπισκοπής Ρεθύμνης και Μυλοποτάμου.
Έπασχε από σοβαρό οφθαλμολογικό πρόβλημα και είχε χάσει μεγάλο μέρος της όρασης του. Ακούγοντας για τα θαύματα του Αγίου Μύρωνα ,ήρθε ικέτης στον τάφο του και αφού προσευχήθηκε και πλύθηκε με το αγίασμα έγινε αμέσως καλά.
Από τότε και για πολλά χρόνια επισκεπτόταν τον Άγιο Μύρωνα και τον ευχαριστούσε.

Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής πολλά ήταν επίσης τα θαύματα που έκανε ο Άγιος . Κατά την αναχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων ,η χάρη του αγίου απέτρεψε το βομβαρδισμό του χωριου,αφου, ενώ ο καιρός ήταν καλός ξαφνικά ένα μαύρο σύννεφο σκέπασε τον ουρανό και οι γερμανοί μη μπορώντας να εντοπίσουν τον στόχο ,εγκατέλειψαν την προσπάθεια και έφυγαν.

Το 1969 ο Νικόλαος Παπαδάκης, κάτοικος Αγίου Μύρωνα σώθηκε από βέβαιο θάνατο ύστερα από κατολίσθηση χωμάτων κατά την διάρκεια εργασιών στον αποχετευτικό αγωγό του Ιερού Ναού. Ήταν καταπλακωμένος με τα χώματα για περισσότερο από μιάμιση ώρα.
Όταν οι συγχωριανοί του τον εντόπισαν και τον ξέθαψαν ,δεν παρουσίαζε σημεία ζωής, όπως διαπίστωσε και ο κοινοτικός γιατρός Ιωάννης Μακρυγιαννάκης.
Τότε έφεραν αγίασμα από τη σπηλιά του Αγίου, το έριξαν στο πρόσωπο του και αμέσως άρχισε να συνέρχεται. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα από εξετάσεις που έκανε δεν είχε πάθει τίποτε σοβαρό.
Ο ίδιος μέχρι το τέλος της ζωής του εξιστορούσε το θαύμα και ευχαριστούσε τον Άγιο.

Την ίδια περίπου χρονική περίοδο θεραπεύτηκε από σοβαρή ασθένεια των ματιών ο Κωνσταντίνος Κομάρας ,κάτοικος Χαλανδρίου, όταν η μητέρα του ζήτησε ,με δάκρυα στα μάτια ,λίγο αγίασμα από τη Μάρθα Ταμιωλάκη ,καταγόμενη από τον Άγιο Μύρωνα και μ’αυτό έχρισε τα μάτια του παιδιού το οποιο έγινε καλά αμέσως.

Το 1977 η Ελένη Συνοδινού ,κάτοικος του χωριού Μέσαγρος Λέσβου ,έστειλε επιστολή στον τότε εφημέριο του Αγίου Μύρωνα ΣΤΥΛΙΑΝΟ ροδαμάκη ,εξιστορώντας του πως με τη βοήθεια του Αγίου έγινε καλά ο πατέρας της,ο οποίος έπασχε από σοβαρή ασθένεια των πνευμόνων.
Ο Άγιος ,ένας σεβάσμιος γέροντας με λευκή γενειάδα παρουσιάστηκε στον ύπνο της ,λέγοντας της πως καταγόταν από την Κρήτη και ήταν προστάτης της οικογένειας της.
Εκείνη ζήτησε και έμαθε πληροφορίες για τον Άγιο και μόλις ο πατέρας της έγινε εντελώς καλά ,ήρθε για να καταθέσει την ευγνωμοσύνη της στον Ιερό του Ναό.

Το 1988,η Ευαγγέλια Λιναρδάκη ,κάτοικος Αγίου Μύρωνα, αρρώστησε από καρκίνο και υποβλήθηκε σε μαστεκτομή. Η υγεία της όμως δεν αποκαταστάθηκε αντίθετα επιδεινωνόταν μέρα με τη μέρα. επικαλέστηκε τη χάρη του Αγίου και οι επιπλοκές ,χωρίς ιατρική επέμβαση, σταμάτησαν ενώ η υγεία της αποκαταστάθηκε πλήρως.

Την ίδια χρονιά αναφέρεται και το θαύμα με τη κωφάλαλη Ειρήνη από την Κομοτηνή. Η μητέρα της ,έχοντας ακούσει για τον Άγιο Μύρωνα ,ήρθε να τον παρακαλέσει να θεραπεύσει το παιδί της.
Πραγματικά, τη στιγμή που εκείνη γονατιστή προσευχόταν μπροστά στον τάφο ,το παιδί άρχισε να αρθρώνει κάποιες λέξεις.
Ακολούθησε η τέλεση της Θειας Λειτουργίας ,κατά τη διάρκεια της οποίας το παιδί άρχισε να μιλάει κανονικά, γεγονός που προκάλεσε το θαυμασμό και το δέος των πιστών.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Γ.Βραχασωτάκης ,κάτοικος Ηρακλείου ,ταλαιπωρούνταν από καρκίνο στους αδένες. Στο όνειρο του παρουσιάστηκε ο Άγιος και του είπε να έρθει να πλυθεί με το αγίασμα για να γίνει καλά. Πράγματι αφού ήρθε και πλύθηκε ,ήπιε αγίασμα και μέρα με τη μέρα η κατάσταση του άρχισε να βελτιώνεται .

Το 1997 ο Γιάννης Μαρκετάκης, επίτροπος του Ιερού ναού, ήρθε να προσευχηθεί για την επιτυχία του γιου του στις εξετάσεις για τα ΤΕΙ. Προσερχόμενος στην εκκλησία και βάζοντας το κλειδί για να ανοίξει την πόρτα άκουσε ένα φοβερό τρίξιμο και η πόρτα άρχισε να κουνιέται σα να γινόταν σεισμός.
Φοβισμένος άνοιξε και μπήκε μέσα.
Ο ναός ευωδίαζε και όταν πλησίασε στον τάφο του Αγίου είδε το καντήλι να κουνιέται πέρα δόθε . Τότε κατάλαβε ότι αυτό ήταν καλό σημάδι. Πραγματικά το παιδί του πέτυχε στις εξετάσεις .

Ο ίδιος ,δυο χρόνια αργότερα, έμαθε ύστερα από εξετάσεις των γιατρών ότι είχε μια κύστη στο νεφρό και ότι έπρεπε να κάνει έλεγχο γιατί θα μπορούσε να εξελίχθη σε κάτι πολύ σοβαρό. στενοχωρημένος κατέφυγε ξανά στη χάρη του Αγίου.
Ο εφημέριος του ναού, πατέρας Νικόλαος , τον σταύρωσε πάνω στον τάφο με την αγία Λόγχη και λάδι από τον Άγιο. Στις εξετάσεις που επανέλαβε η κύστη δεν υπήρχε πουθενά .

Το 1998, τη Μεγάλη Παρασκευή ,ήρθε στο ναό του Αγίου Μύρωνα  μια γυναίκα από το χωριό Μεγάλη Βρύση Ηρακλείου, η οποία είχε το γιο της άρρωστο.
Ο Άγιος της είχε υποδείξει σ’ ένα όραμα, το χώρο της ασκήτευσης του.
Όταν ήρθε και διαπίστωσε ότι όσα είδε στο όραμα της ήταν πραγματικά, ξέσπασε σε λυγμούς . Η πίστη της και η ευλάβεια της βοήθησαν ώστε να γίνει καλά ο γιος της.

Το 1998 η Σφακιανάκη Ειρήνη ,κάτοικος Ηρακλείου μπήκε στη διαδικασία πρόωρου τοκετού. Τις δύσκολες εκείνες ώρες και ενώ οι γιατροί είχαν πανικοβληθεί μήπως το παιδί πάθαινε κάτι ή γεννιόταν με κάποιο πρόβλημα αφού ήταν πρόωρο, προσευχήθηκε και έταξε στον Άγιο Μύρωνα να γεννηθεί με το καλό και όσα κιλά είναι τόσα κιλά κερί να φέρουν μαζί στη χάρη του.
Πραγματικά το παιδί γεννήθηκε καλά και από τότε κάθε χρόνο επισκέπτονται τον Ιερό Ναό.

Το 1999, ο εφημέριος του Ιερού Ναού ,πρεσβύτερος Νικόλαος Κριτσωτάκης , μετά την απόλυση της Θειας Λειτουργίας αισθάνθηκε έντονο πόνο στη περιοχή της καρδιάς, γεγονός που τον ανησύχησε γιατί δεν ήταν η πρώτη φορά.
Στάθηκε μπροστά στην εικόνα του Αγίου και τον παρακάλεσε να τον βοηθήσει .Τα ξημερώματα της επόμενης μέρας είδε στον ύπνο του ότι, ενώ βρισκόταν μέσα στον Ιερό του Ναό ,μπήκε ο Άγιος από τη βόρεια πύλη και τον χαιρέτησε με συμπάθεια και ιλαρότητα. Την ίδια μέρα πήγε στο Ηράκλειο και υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις ,κατά τις οποίες διαπίστωσαν οι γιατροί ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα αλλά πλέον είχε ξεπεραστεί.

Σε όλες τις περιπτώσεις θαυμάτων που αναφέρθηκαν ο Άγιος φρόντισε να κάνει αισθητή την παρουσία του  σε όσους προσευχήθηκαν και πίστεψαν σ αυτόν.

Αλλά και σε ανύποπτο χρόνο ή κατά τη διάρκεια μεγάλων στιγμών της χριστιανοσύνης ο Άγιος δείχνει τα σημάδια του.

Το 1997,την εβδομάδα των βαΐων, κατά την εσπερινή προηγιασμένη της Τετάρτης, διαπιστώθηκε ότι ο τάφος είχε ιδρώσει και έβγαζε Άγιο Μύρο, το οποιο ευωδίασε όλο το ναό. Η ευωδία αυτή ελαττωνόταν και αυξάνονταν μέχρι την απόδοση του Πάσχα ,ενώ ήταν ιδιαίτερα έντονη κατά τις ήμερες των παθών και την Ανάσταση.

Το ίδιο γεγονός επαναλήφθηκε και το 2001 ,από το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου και μετά .

Την ίδια χρονιά επίσης, κατά τη διάρκεια του εσπερινού της εορτής του Αγίου, η εικόνα του στο προσκυνητάρι άρχισε να αναβλύζει πλούσιο μύρο.

Άλλοτε πάλι ακούγονται από το εσωτερικό του τάφου ελαφρά χτυπήματα ράβδου πάνω στο μάρμαρο και οι οποιο ερμηνεύονται ως έκφραση ιδιαίτερης εύνοιας.

Την εύνοια αυτή και την προστασία του αγίου Μύρωνα μπορούν να την νιώσουν και να την καταλάβουν μόνο όσοι πραγματικά πιστεύουν σ αυτόν και στο θεό που αυτός εκπροσωπεί. Η δύναμη της πίστης στο θεό είναι μεγάλη και μόνο αυτή μπορεί να βγάλει τους ανθρώπους από τα αδιέξοδα της καθημερινής και εφήμερης  ζωής.

Advertisements