(1) Μαρτύρησαν κατά την περίοδο των διωγμών του Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, όταν ο Ευστράτιος βασανίστηκε απο τον Λύσιο και υποχρεώθηκε να φορέσει σιδερένια παπούτσια με δηλητηριασμένα καρφιά, το σκότωσαν τοποθετώντας τον σε καμίνι. Ο Αυξέντιος αποκεφαλίστηκε και ο Μαρδάριος κρεμάστηκε ανάποδα από τρύπες που του άνοιξαν στους αστραγάλους. Στον Ευγένιο του έκοψαν τη γλώσσα και τα χέρια και με αυτό το τρόπο πέθανε. Ο Ορέστης πέθανε αφού τοποθετήθηκε σε πυρακτωμένο κρεβάτι.

(2) H Λουκία η παρθένος έζησε γύρω στα μέσα του τρίτου αιώνα. Καταγόταν από τις Συρακούσες της Σικελίας. Μοναχοκόρη, είχε ορφανέψει μικρή από τον πατέρα της και έμεινε μόνη με τη μητέρα της, η οποία ήταν βαριά άρρωστη με μία ανίατη ασθένεια. Έχοντας απελπιστεί από τις άκαρπες προσπάθειες των ιατρών, ευελπιστούσαν μόνο στη Θεία Χάρη για την ίαση της ασθένειάς της. Γι αυτό μετέβηκαν στην Κατάνη, όπου βρίσκονταν το λείψανο της αγίας Αγαθής. Το βράδυ που έπεσε να κοιμηθεί η Λουκία, αφού είχε προσευχηθεί θερμά για την υγεία της μητέρας της, είδε την αγία Αγαθή σε όραμα. Η αγία της είπε ότι η μητέρα της θα γιατρευτεί, αλλά η ίδια θα στεφθεί το στέφανο του μαρτυρίου. Η Λουκία περιχαρής, ξύπνησε το πρωί για την ανάρρωση της μητέρας της, αλλά και για το μαρτυρικό στέφανο που την περίμενε. Όταν γύρισαν στις Συρακούσες την κατήγγειλαν στον αυτοκράτορα Δέκιο, λόγω του φιλανθρωπικού και χριστιανικού της έργου. Επειδή δεν απαρνήθηκε την πίστη της στον Κύριο, διατάχθηκε ο θάνατός της. Η αγία Λουκία παρέδωσε το πνεύμα της κάτω από το ξίφος του δημίου.

ΠΗΓΗ: Εκκλησία της Ελλάδος

Advertisements